2011! Sert!

Ne oldu bu 2011’de? Ne olmadı ki?
En ama en önemlisi; kendimi fark ettim. Kendimi fark etmek ne demek? Kendimi demek yerine hayatı demek daha doğru. Eğlenmeyi öğrendim ben bu sene. İnsanlara gerektiğinden fazla değer vermemeyi, bencilce ama evet seni mutlu eden insanlarla beraber olmayı, dans etmeyi, tatil yapmayı, yemek yapmayı, tek başına ev idare etmeyi, gülerken sadece gülmeyi düşünmeyi, çevremdeki insanların farkına varmamayı vs. vs...
Ben öğrendim. O nedenle 2011 güzeldi. Acıydı, buruktu başta. Mide sancılarıyla geçti. Sonra ben düşündüm, değer mi diye. Ama çok düşündüm (yaklaşık 6 ay), fark ettim değmezmiş. En garibi ben fark ettim. Çıkardım hayatımdan. Boşluk bekliyordum işin aslı. Beklediğim boşluk ne kadar çok doldurmam gereken boşluk oldurduğunu gösterdi bana. Şaşırdım! Bıraktım kendimi ben. Bildiğin bıraktım. Çok iyi geldi..
Sonra güldüm. Mutfakta başımı bulaşık makinesine dayamışken güldüm, san francisco’da s’yi otel odasında uyuduğum için kapının dışarısında bıraktığım için güldüm. Amsterdam’da “challenge” oynarken dağıldım. Ha bi de mesela istanbul’da kimseyi düşünmeden dans ettiğim için zıpladım.
Sonunda ne fark ettim,?! güzel geldiğini.. 
2011 öle böle geçti. Benim için güzel geçti. Bi seneyi ne istediğimizle doldurmak istiyosak onunla doldurabileceğimizi öğretti.
Ben (ki hayatta tahmin etmezdim) amaaan dedim, güzel demiycem ama olmak istediğimiz insan olalım dedim, düşünmeyelim. 
2012 benim için sadece bu. Yapmak istediğimizi yapalım, sağlıklı olalım ki yapalım. Etrafımızda güzel insanlar olsun ki eğlenelim. hayallerimiz olsun ki nefes alalım!..
g..