Anane oldum. Bildiğin oldum ama. Niye oldum bilmiorum. Kendimi hayatın baharında, gecelerin soğunda, dans pistlerinin ortasında, tabiki bira bardağının son damlasında hissetsem de yok ben anane oldum. Tüm arkadaşlarım bunu dio. Ve ben de farketmeye başladım gariplikleri. Evimde biri bişi içerken o bardağını sehpanın üstüne koymadan ben uçarak, atlayarak bardak altlığı yetiştirmeye çalışıorum. Her değer verdiğime ısrarla ve inatla (kanser riskini azalttığını sölemişlerdi) limon suyu içirmeye çalışıorum. Hayır bi de ısrar ediorum, içmezsen beni sevmiosundur gibi apır sapır laflar edip ortamı geriorum. Arkadaşlarım kaç lokma yemek yedi, yemeği beğendiler mi, yemekten önce ne yapmalılar, e bulaşıklar hemen kaldırılmalı vs gibi hiiiç ben olmayan şeyler yapıorum. Herkes endişeli ve merak içerisinde. Ama bunları yazarken bile sürekli böyle saçma şeyler düşünüyorum. Ha bi de inanılmaz düzenli bi eve sahibim. Yılbaşı ağacım var, çerçevelerime yeni fotoğraflar yaptırdım (ki en son lise sonda güncellemiştim onları, siz hesap edin J) , kapı girişinde ayakkabıları silmek için paspas var. Alakasız ama çok tatlı da bi komşum var, dün biz yemek yerken geldi. Her geldiğinde istisnasız sormadan evin içerisine girip konuşmaya başlıo. Şimdi evinin bi odasını kiraya vermek istiomuş, onun için birini arıo ve bana sormak istemiş. 500 TL istiomuş ama. Burdan duyurıyım da bu paraya yalan olur o işler. Bak ananeler gibi çok konuşmaya, demek istediğim yerden sapıp, sadece anlatmaya da başladım. Ev fln derken komşudan çıktım. Haha kendi halim keyif verdi bana. (bu huyum hep vardı yalnız, taksici abiler çok iyi bilir beni- yeri gelecek J) neyse kısaca ve öz; g the grandmother reported on a Friday morning from office. (ofis ne ya! :/)

p.s. allah hepimize mutlu, tatlı anane olacağımız günleri nasip etsin. Amin.

(nolur biri beni durdursun)